Wim Ampak - Onvoorstelbaar
Wim Ampak is opgegroeid in het Ambonezenbosje en uiteindelijk in Appingedam terecht gekomen, in een hechte gemeenschap van Molukkers. In 1959 ontstond daar de eerste Molukse woonwijk van Nederland. Als kind was het geweldig om daar te gaan wonen, voor zijn ouders niet. Willemijn van de Walle schreef zijn verhaal.
Onvoorstelbaar
Hoe wij als kinderen zorgeloos speelden
Onwetend en uitgelaten door het gras van de dijk rolden
Een bestaan bouwden op brokstukken van valse beloftes
Verborgen in barakken verdreven naar huizen van steen
Moeders met zacht geurend kokos in de haren
Vaders met een brief ontslagen van alles wat ze waren
Het blijven dragen van een uniform kon niet verhullen
Papa is niets meer
We gingen niet terug
We gingen naar Appingedam
Tanah Ambon sudah djauh
Met zolders vol pakklare koffers
Gevuld met Sunlight zeep voor een schone lei
Een portret van Wilhelmina erbovenop
Jaren later verdwenen onder het stof
Ik huilde bij het zien van het land uit mijn dromen
Wist op blote voeten de weg zonder er ooit te zijn geweest
Mensen kenden mijn vader
Weten hoe mijn moeder was
Mensen zonder achternaam
Waarvan ik meteen zag dat we familie zijn
Een welgemeend selamat makan
Verbondenheid door taal en keukengeheimen
Hoe ik thuis ben in twee werelden
Zal niet iedereen begrijpen
De geschiedenis van Molukkers in Nederland
Begon ver voor die noodrem in de treinen
Want stel je voor
Een vriend zet je af op de Noordpool
Belooft je plechtig over drie maanden mag je weer naar huis
Dan pak je al je spullen toch niet uit
Maar je wordt niet opgehaald
En in die kou
Verword je van tijdelijke gast tot buitenstaander
Van majoor of sergeant naar een plek aan de lopende band
Een polderlandschap is tot zwijgen gebracht
Ogenschijnlijk zijn wij hier nooit geweest
Maar hoe ver weggestopt wij ook waren
Ik blijf zolang ik leef
Vertellen over het verraad in drie kleuren
Voor excuses is het te laat
Dit verhaal zal nooit helemaal rond worden
