Menno Postma - Ver beriek
Menno Postma is 82 en woont zelfstandig in Sappemeer. Menno is in zijn werkende leven lange tijd SRV-rijder geweest en kent Sappemeer op zijn duimpje. Hij runt een website over historisch Sappemeer, was jarenlang Wadloopgids en werkte daarnaast als vrijwilliger voor de EHBO. Zijn drie kinderen en vijf kleinkinderen wonen stuk voor stuk vlakbij, zijn vrouw is onlangs overleden.
Ver beriek
As oldste van vaaier jongen wer hai ien Oorlog geboren.
Drij oetgestoken bruierhanden zollen pa helpen zien volkje verhoezen:
Canada longerde ien opbaauwjoaren, mor moe kon doar nait oarden –
t wer kraben ien koal Kropswol en haard waarken, nait zoezen.
n Goud verstand brengt joe ien regel ver, n iesdern wil nog wieder:
mit gevuil veur rechtveerdeghaid hil hai op schoul koaken stief op nkander.
Vot oet ULO-banken, eerst op bakfiets, wer e krekt as zien pa melkrieder –
en wis noa n zet op n prik ale hörntjes van t dörp, ain noa aander.
Zien laif waarkte veur n sìntekroam, dat oet laifde en nood wer der traauwd.
Dou t eerste potje kwam leefden zai nog bie ollu onder dak mit heur affeer.
Zai konden der bielaangs komen, mor hoezen werden der hoast nait baauwd,
en mit heur vieven streken zai n joar of wat loater deel ien Sapmeer.
Hai wait lu mit mekoar te verbienden; het beslist n groot beriek.
Zo was t krekt mit zien zender: tot aan Broabant tou klonk dij meziek.
Holt t verleden van Sapmeer ien handen: doezenden leden is webstek riek.
Blift nijsgiereg en onderzuikend, beschaaiden mit n heldere kiek.
Van n kerel, n kerel, n woord, n woord en as t op is, is t doan.
Van kilometers zompeg sjaauwen over t Wad, zun ien rug en laand ien zicht.
Mit heur, drij kiender en vief klaainkiender mog t zo wel mooi n beetje deurgoan,
tot hai as EHBO’er wis wat kaant t oetging, en tot t lèst heur last het verlicht.
