Verhalen

Ramazan - Kleine jongen

Een verhaal over verlies Verhaal: Michael ter Maat Foto: Marijn Boeré

Ramazan werd geboren in Turkije. Voor de liefde van zijn leven verhuisde hij in 2009 naar Nederland. Sindsdien pendelt hij heen en weer tussen zijn woonplaats Sappemeer en het UMCG, waar hij in dienst is als facilitair medewerker. In 2017 overleed zijn vrouw aan borstkanker. Ze hebben samen een zoon van 11. Ramazan vindt het belangrijk om elkaar te helpen en respect voor elkaar te hebben.

Kleine jongen

De winter. Je komt aan in de winter.
Je schrikt, de kou is bijtend,
Hollands en doordringend.

Maar liefde maakt winter weerloos,
ontmantelt grammatica
tot ieder woord even waar
elke ademnood even prachtig.

Alle prille liefdes lijken op elkaar.
Iedere weduwnaar
is eenzaam op zijn eigen manier.

Zo ook jij, want het verlies van die ene
– de spil in alle toekomst die geen toekomst werd –
is nauwelijks af te lezen aan je blik.

Geen verzonken treurnis of wankel heldendom.
Geen wrok, geen boze blik naar boven
geen almaar echoënd waarom.

Je brengt hem in vakanties
naar zijn opa en oma. Onderhoudt
zo goed en kwaad als dat gaat
de band met die andere kant.
Hier is hier en daar is daar.

Kortom, je blééf.

Voor alles wat van haar en jou
in die kleine jongen voortleeft.