Verhalen

Attie Bos

Een verhaal over landschap lezen Verhaal: Michael ter Maat Foto: Marijn Boeré

Attie Bos is een méér dan actieve zeventiger, die als boerendochter op Het Hogeland opgroeide. Na een periode in Afrika keerde ze terug: haar blik op Het Hogeland was veranderd. De blik veranderde (vooral) ook door de biologiestudie en het werk aan de RUG daarna. Michael ter Maat schreef haar verhaal.

zoals dat meisje daar ligt in het hooilandje, zo moet het zijn
geweest om de geur van de zee op waarde te schatten
om haar heen boterbloemen, weegbree, een zingende leeuwerik
hangt in helderblauw boven wuivend gras

zoals ooit de ruïnes aan de noordkant van de stad
voltrekken landschappen zich aan de horizon van deze dag
steeds die stille verandering van lijnen: verdwijnende dijken
een dorp dat zijn kompas verlegt naar de overzijde van de kerk

waar zijn de boerenzwaluwen gebleven, wie kan nog werkelijk
een landschap lezen, waarom blijven de barricades leeg?

zij is de stem van wat weerloos op de wereld ligt
beschermer van stille dingen die getuigen
verbinding tussen akkerbouw en vergezicht

de avond overvalt de dag, maar wat gebleven is
hangt als een ereteken om haar heen