Petrus de With - De Blauwverver
Petrus de With werd kort na WOII geboren in een boerengezin in Lutjegast. Hij specialiseerde zich in techniek, runde een bouw- en metaalgericht bedrijf en woont met zijn vrouw Nieske nog altijd in zijn ouderlijk huis. Petrus interesseert zich voor de geschiedenis van zijn omgeving en vertelt hier graag over. Hij is diepgelovig en beschouwt zijn geloof als een groot voorrecht. Over zijn voorvaderen schreef hij het boek De Blauwverver.
De Blauwverver
in den beginne was het woord, en de geest zweefde over zandrug en klei
want zelfs in de bodem van keileem en dekzand ligt bezieling voor wie dat voelt
staande op de schouders van gasten raakte zijn geestdrift nimmer bekoeld
de man aan de poort haalt met beeldende verhalen het verleden dichterbij
het Hoendiep was nodig als vaarroute voor trekschuiten van hier naar Friesland
onze beste waterwerken liggen onder NAP, gegraven door talloze handen bemanning
in Blaasaf Noordwijk vonden vermoeide postkoetspaarden uitspanning na inspanning
houd de schepen varende, de paarden in de benen, voordat water weg verzandt
de vooruitgang ging het besef te boven: zijn er op dit aardrijk bakstenen genoeg
om een Friesestraatweg aan te leggen en te verharden wat eerder nog zacht lag
of is het hoogmoed zoals de toren van Babel tartte wat de goedheid vermag
en sinds wanneer was meer, steeds maar groter en meer alles wat men vroeg
een man met kennis als talent gekregen reed met velen te wagen door het landschap
om anderen de wonderen van weelderige weidsheid met eigen ogen te laten zien
want door aandachtig luisterkijken groeien verantwoordelijkheid en besef misschien
en bomen zijn de longen van de aarde, die ontbossen en verbranden we nu al te rap
wie in gevangenschap het diepste geloof behoudt, mag waarlijk Petrus heten in dit leven
in een tijd waarin de wereld wreder wordt, lonken de drie r´en van rust-reinheid-regelmaat
de weg van oorzaak en gevolg achterhaalt je wel: niks nieuws onder de zon vergaat
en wat geweest is, dat keert weer: het is gezien, het is niet onopgemerkt gebleven
